| | Azurescens Foundation - uprawa Psilocybe azurescensby The Azurescens Foundation
Materia³y Przygotowanie agaru z wyci±giem s³odowym Kie³kowanie zarodników Wyodrêbnienie czystej grzybni Rozrost grzybni na substracie drzewnym Przygotowanie nadwornej grz±dki Historia Psilocybe azurescens na podstawie Stamets'a & Gartz'a
| Materia³y |  Zarodniki grzyba |  Szybkowar |  Szklane s³oiki |
 Agar |
 Ekstrakt s³odowy |
 Trociny (olcha, buk, leszczyna...) |
Narzêdzie do zaszczepiania - zamiast profesjonalnej ezy mikrobiologicznej (oczko do zaszczepiania - inoculation loop) mo¿na wykorzystaæ pincetê i spinacz biurowy, jest to jedynie trudniejsze w obs³udze.
Przygotowanie agaru z wyci±giem s³odowym Agar z ekstraktem s³odowym mo¿e byæ z ³atwo¶ci± przygotowany w zwyczajnej kuchni. Najdro¿sz± potrzebn± rzecz± jest szybkowar (mo¿na by tu spekulowaæ, gdy¿ jest to wydatek jednorazowy, natomiast drogi jest równie¿ agar i jako surowiec potrzebny wielokrotnie w miarê szybko przebije cenê szybkowaru - przynajmniej w Polsce - t³um.). Pod³o¿e musi byæ wysterylizowane (autoklawowane), w przeciwnym razie wyhodujesz ple¶ñ albo nic.
Do 100 ml wody dodaj
 | 4g wyci±gu s³odowego (Malt Extract)
 | oraz 2g agaru
 | Zagotuj p³yn upewniaj±c siê, ¿e rozpu¶ci³y siê wszystkie grudki.
 Pod³o¿e wlej do odpowiednich pojemników, np. s³oiki nie wy¿sze ni¿ 10cm, im mniejsze pojemniki tym ³atwiej siê z nimi obchodziæ (najlepsze do tego celu s± oczywi¶cie szalki petriego - t³um.). Do ka¿dego s³oika wlej warstwê pod³o¿a o grubo¶ci oko³o 1cm. S³oiki zakrywamy pokrywkami, lecz nie dokrêcamy ich ca³kowicie, gdy¿ s³oiki popêkaj± w czasie gotowania!!! Pokrywki mo¿na dodatkowo owin±æ cynfoli± w celu zminimalizowania zaka¿eñ z powietrza.
 S³oiki umieszczamy w szybkowarze wype³nionym kilkoma centymetrami wody. Zamykamy pokrywê i powoli doprowadzamy do wrzenia. Gdy zostanie osi±gniête maksymalne ci¶nienie, temperatura w szybkowarze jest wy¿sza ni¿ 121°C. Jest to wystarczaj±ca temperatura do zabicia jakichkolwiek zarodników ple¶ni i bakterii, je¶li podtrzymamy j± przez 20 minut. Po tym czasie pozwól szybkowarowi ostygn±æ do temperatury pokojowej.
Kie³kowanie zarodników Skrót: Umie¶æ trochê zarodników grzyba na wysterylizowanym agarze s³odowym. Pozostaw je w temperaturze pokojowej (18°C-24°C). Zarodniki wykie³kuj± w przeci±gu kilku dni. Trzy tygodnie pó¼niej powinna pokazaæ siê grzybnia w postaci ¶nie¿no bia³ych w³osków rozrastaj±cych siê we wszystkich kierunkach od miejsca, w którym zosta³y umieszczone zarodniki.
Oto jak przenie¶æ zarodniki na agar w sposób sterylny:
 1. Miejsce pracy jest wymyte i zdezynfekowane spirytusem. |
 2. Je¶li korzystamy z pincety sterylizujemy j± nad p³omieniem palnika. |
 3. Rozpal do czerwono¶ci ezê tak by by³a sterylna. |
 4. Sch³od¼ ezê dotykaj±c do wysterylizowanego agaru. Do wilgotnej ezy bêd± przylepiaæ siê zarodniki. |
 5. Zarodniki zbierane s± sch³odzon± ez±... |
 6. ... i przenoszone do s³oika z agarem. |
Zaczekaj oko³o trzech tygodni na wykie³kowanie zarodników a potem na rozro¶niêcie grzybni.

Wyodrêbnienie czystej grzybni
 Grzybnia Psilocybe azurescens oko³o 25 dni po wykie³kowaniu z zarodników.
Teraz czas na pobranie niewielkiej cz±stki bia³ej grzybni i prze³o¿enie jej do nowego s³oika ze ¶wie¿ym pod³o¿em agarowym. Zamiast ezy mo¿na zastosowaæ lancet, skalpel lub co¶ podobnego. Powiniene¶ wybieraæ grube w³ókniste struktury (grzybnia ryzomorficzna). Czasami taka izolacja czystej grzybni musi byæ powtórzona kilka razy, dopóki nie uzyskamy naprawdê czystej kultury, wolnej od jakichkolwiek zaka¿eñ. Zaka¿eniem jest wszystko, co ro¶nie na twoim pod³o¿u, a co nie jest grzybni±. Po przeniesieniu na nowy agar, grzybnia potrzebuje oko³o jednego dnia na doj¶cie do siebie póki nie bêd± widoczne nowe odrosty. Je¶li podczas wyodrêbniania czystej kultury na agarze wystêpuj± powa¿ne problemy, mo¿na wykorzystaæ mokr±, sterylizowan± tekturê, gdy¿ jest to pod³o¿e bardziej wybiórcze.
Rozrost grzybni na substracie drzewnym Grzybnia z czystej kultury mo¿e byæ powielana dalej. Bardzo dobrym substratem drzewnym s± ¶wie¿e trociny drzew twardych namoczone w wodzie.
Doskona³e dla wzrostu Psilocybe azurescens s±:
¦wie¿e pociête ga³±zki leszczyny i/lub trociny twardych drzew

Wrzuæ je do jak najwiêkszego s³oja wchodz±cego do twojego szybkowaru. S³oje powinny byæ wype³nione jedynie w dwóch trzecich, co pozwoli na wstrz±sanie trocinami. Drewno nie powinno d³ugo przebywaæ w wodzie, a idealna zawarto¶æ wilgotno¶ci to 60 do 65%.
Procedura sterylizacji jest dok³adnie taka sama jak w przypadku przygotowywania agaru s³odowego, z wyj±tkiem czasu gotowania, który w zale¿no¶ci od rozmiaru pojemnika, musi byæ zwiêkszony do pe³nej godziny lub d³u¿ej, pod maksymalnym ci¶nieniem. Pamiêtaj, ¿e w czasie sterylizacji pokrywki nie powinny byæ dokrêcone!!!
Jak tylko s³oje ostygn± do temperatury pokojowej mog± byæ zaszczepione kilkoma kawa³kami kultury z agaru, lub je¶li posiadamy, zaszczepiaczem drzewnym. Wstrz±¶nij s³ojami w celu równomiernego rozprowadzenia kawa³ków agaru. Po wstrz±¶niêciu pokrywki s± lekko odkrêcane w celu zapewnienia wymiany gazowej i owijane cynfoli± w celu uchronienia przed zaka¿eniami roznoszonymi drog± powietrzn±.
Kilka dni pó¼niej powinien byæ widoczny rozrost grzybni. Mo¿na wtedy wstrz±sn±æ ponownie s³ojami w celu przy¶pieszenia rozrostu grzybni. Kultury s± gotowe do zaszczepienia wiêkszej ilo¶ci substratu, gdy ca³kowicie przerosn± grzybni±.
 Patyki leszczynowe i trociny zaszczepione bukowym ko³kiem. |
 Patyki leszczynowe i trociny gotowe do zaszczepienia wiêkszej ilo¶ci substratu. |
Drewno i grzybnia formuj± zbit± masê o bia³ym kolorze wydaj±c± po prze³amaniu charakterystyczny zapach grzybów. Taka masa grzybni, odpowiednia do przygotowania nadwornych grz±dek, nazywa siê zaszczepiaczem.  Zamiast s³oików, do rozmno¿enia grzybni do wymaganej objêto¶ci, mo¿na wykorzystaæ odporne na gor±co torby polipropylenowe, lecz wiêksze jest wtedy ryzyko zaka¿enia. Nie u¿ywaj zaka¿onych kultur do zaszczepiania nowego substratu!!! Je¶li torba lub s³oik s± zaka¿one zapomnij o nich, a w przypadku, gdy zaka¿enie jest niewielkie, umie¶æ substrat na zewn±trz, w jakim¶ ocienionym miejscu i sprawd¼ na jesieni czy nie ma grzybów.
Przygotowanie nadwornej grz±dki Nadworna grz±dka jest niczym wiêcej jak do³kiem w ziemi o g³êboko¶ci 15 do 20cm wype³nionym substratem drzewnym. Po uzyskaniu od jednego do kilku litrów grzybni na substracie drzewnym ostatnim krokiem jest przygotowanie nadwornej grz±dki, krokiem, który bêdzie prowadzi³ do piêknych grzybów co roku rosn±cych pó¼n± jesieni± w twoim ogrodzie i to przez kilka lat. Grzybowy zagon mo¿e byæ przygotowany o ka¿dej porze roku z wyj±tkiem okresu gdy ziemia jest zmro¿ona. Najwiêksza szansa na jesienne owocnikowanie bêdzie wtedy, gdy zagon zostanie przygotowany wiosn± lub nawet poprzedni± jesieni±. Grz±dka na poni¿szych zdjêciach zosta³a przygotowana jedynie trzy miesi±ce przed por± zbiorów i tego samego roku zaowocnikowa³a, choæ rezultat by³by lepszy gdyby zosta³a przygotowana wcze¶niej. Im pó¼niej zagon zostanie roz³o¿ony, tym wiêcej trzeba zu¿yæ zaszczepiacza by zapewniæ jesienne owocnikowanie, i tym pó¼niej pojawi± siê grzyby.
Mo¿na równie¿ oczywi¶cie przygotowaæ mniejsze zagony. Widzia³em wspania³e grzyby wyrastaj±ce z 0,3 litrowego substratu, który zosta³ wyrzucony w pobli¿u pryzmy kompostowej.
 ¦wie¿o zsiekane wióry (najlepiej buk, olcha, leszczyna...)
 Zaszczepiacz drzewny dodany do nowego substratu (co najmniej 1/5 ca³ej objêto¶ci)...
 ...i dok³adnie wymieszany z trocinami.
 Odpowiednie miejsce na grz±dkê to obszar w pó³cieniu pod krzewem takim jak ten.
 Robiony jest do³ek o g³êboko¶ci 15 - 20cm i wype³niany mieszank± zaszczepionych wiórów.
W zale¿no¶ci od wielko¶ci, grz±dka nawadniana jest kilkoma litrami wody. Zagon mo¿na dodatkowo przykryæ mokr± tektur± i foli± perforowan± lub czymkolwiek, co utrzyma wysok± wilgotno¶æ. Nie dawaj zbyt du¿o wody! Lepiej powtórzyæ nawadnianie tydzieñ pó¼niej ni¿ przelaæ za pierwszym razem. Miej pewno¶æ, by przez pierwsze dwa tygodnie grz±dka by³a wilgotna, lecz nie mokra, potem ju¿ nie bêdziesz musia³ dolewaæ wody, a¿ do wrze¶nia. Je¶li przewodnisz w czasie lata, grzybnia mo¿e rosn±æ agresywnie, lecz pó¼n± jesieni± nie zobaczysz prawdopodobnie grzybów.
 Tak mo¿e wygl±daæ grzybowa grz±dka latem. Zwróæ uwagê na bia³± grzybni± na kartonie i pod nim.
 Nie tylko grzyby, ale równie¿ p³azy lubi± wilgotne ¶rodowisko. Tutaj widaæ Salamandra atra na grz±dce Psilocybe azurescens.
Wraz z nadej¶ciem wrze¶nia utrzymuj zagon w mokrym stanie, poprzez nawadnianie raz, lub dwa razy w tygodniu. Nie jest to konieczne je¶li du¿o pada, co nie jest niezwyk³e o tej porze roku. Pierwszych grzybów mo¿na oczekiwaæ pó¼nym wrze¶niem lub wczesnym pa¼dziernikiem, gdy temperatury spadn± do 7°C-10°C, grzyby wydaj± zazwyczaj dwa rzuty w miesiêcznym odstêpie, dopóki temperatury nie spadn± poni¿ej zera. W zale¿no¶ci od temperatur, grzyby mog± rosn±æ nawet do stycznia. Umieszczaj±c nad grz±dk± namiot mo¿na wyd³u¿yæ czas owocnikowania.

Sama tektura, któr± przykryta jest grz±dka, równie¿ wykorzystywana jest przez grzyby jako pod³o¿e. Nowa grz±dka wiórów mog³aby zostaæ zaszczepiona poprzez po³o¿enie zagrzybionej tektury na jej dnie wy³o¿onym warstw± wiórów i przykrycie jej ¶wie¿ymi wiórami. Gdy temperatury spadn± poni¿ej zera, grzyby przestaj± rosn±æ. Na wierzch grz±dki mo¿na zastosowaæ warstwê nowych wiórów; jest to po¿ywka na nastêpny rok. Potraktowana w ten sposób grz±dka grzybowa mo¿e trwaæ dekadami i bêdzie uwalniaæ miliardy zarodników.
Historia Psilocybe azurescens na podstawie Stamets'a & Gartz'a
Gatunek ten pochodzi z dorzecza rzeki Columbia w okolicach Astorii w stanie Oregon i po raz pierwszy zosta³ odnaleziony w 1979 roku. Ro¶nie na pod³o¿ach zasobnych w szcz±tki drzew twardych lub iglastych w zacienionych miejscach. Nale¿y do tak zwanego kompleksu Psilocybe cyanescens. Oznacza to, ¿e jest blisko spokrewniony z Psilocybe cyanescens i Psilocybe cyanofibrillosa.
Psilocybe azurescens wyró¿nia siê swym stosunkowo wielkim rozmiarem i kilkoma cechami mikrospkopowymi. Lecz najbardziej ekskluzywna cecha tego gatunku to produkowane przez niego metabolity dodatkowe:
Typowa analiza suszonego Psilocybe azurescens (%) (Gartz 1995):
| grzyb | psilocybina | psylocyna | baeocystyna | | 1 | 1,40 | 0,31 | 0,28 | | 2 | 1,56 | 0,30 | 0,32 | | 3 | 1,68 | 0,28 | 0,38 | | 4 | 1,71 | 0,34 | 0,41 |
Dane te jasno pokazuj±, ¿e Psilocybe azurescens mo¿e zawieraæ a¿ 25 miligramów alkaloidów tryptaminowych w jednym gramie suszonych grzybów. Z tymi warto¶ciami jest to grzyb z najwiêkszym alkaloidowym stê¿eniem, spo¶ród wszystkich poznanych dot±d grzybów psilocybowych.
£aciñski opis opublikowany przez Stamets'a i Gartz'a w 1995 roku: Psilocybe azurescens Stamets & Gartz sp. nov.: Pileo ochreato-brunneo, hygrophano, viscido, pellicula separabili intructo, conico dein convexo, plano 30-100 mm lato, umbonato. Lamellis sinuato-adnatis, pallidis vel brunneo. Stipite albo, sricto elongato, 90-200 mm, fibrillis cum strigositate basis caerulescentibus. Carne caerulescente. Sporis 13-13,5 x 6,5-8,0 micron Cystidiis fusoid-ventricosis. Cheilocystidiis 23-28 x 6,5-8,0 micron; pleurocystidiis 23-35 x 9-10 micron.
t³umaczenie: cjuchu
|