Cechy makroskopowe:

• Kapelusz: 1,4-6,5 cm szerokości. Na początku tępo stożkowy z wywiniętymi obrzeżami, z czasem przechodzi od wypukłego poprzez rozpostarty do płaskiego. W miarę starzenia podnoszą się obrzeża, czasem bez garbka. Przebarwia się do środka na zielonkawo szaro. Pokryty zielonkawo szarymi włókienkami układającymi się do środka, które w wyniku dotyku zmieniają się w różowawe.
• Blaszki: Ciasno przyrośnięte do prawie wolnych. Szarawo brązowe z oliwkowymi odcieniami i czerwonawym przebarwieniem w pobliżu krawędzi, wraz z dojrzewaniem zarodników zmienia kolor na czerwono brązowy.
• Trzon: 17-85 mm długości na 3-10 grubości. Równy do zwężającego się blisko podstawy. Solidny z drobnymi włoskami. Płowo biały do jasno różowego w okolicy wierzchołka, w czasie młodości i z wiekiem szarawo zielony blisko podstawy, do prawie czarnego. Zapach nieprzyjemny. Szczątkowa zasnówka.

Cechy mikroskopowe:

• Zarodniki/Bazydiospory: 8-11,5 x 5-6,5 µm, gładkie, stożkowo cylindryczne.
  Odcisk: W zrzucie mętny szaro brązowy.

Siedlisko: Na ziemiach gliniastych równin aluwialnych, lub na ziemiach bogatych w szczątki i pod drzewami liściastymi takimi jak dąb czy buk.

Występowanie: Szeroko rozpowszechniony w Europie lecz rzadki w Holandii i na wyspach brytyjskich.

Sezon: Od sierpnia do października.

Dozowanie: 1-2 gramy suszu.

Komentarz: Gatunek słaby i choć generalnie Inocyby zawierają muskarynę to jest sześć odmian zawierających psilocybinę itp., a nie zawierających muskaryny. Jednak inocyby te nie są polecane do konsumpcji z uwagi na fakt, że większość przedstawicieli tego gatunku jest nieco toksyczna dla ludzi.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org