Cechy makroskopowe:

• Kapelusz: 20-35 mm średnicy, półdzwonkowaty do dzwonkowatego, gładki do nieregularnie spękanego, suchy, brązowawo szary do popielato szarego.
• Blaszki: Zatokowato wycięte, czarnawo szare lecz cętkowane.
• Trzon: 45-50 x 2-3 mm, walcowaty do bulwiastawego, pusty, brązowawo szary do czerwonawego, oszroniony blisko podstawy. Pierścień błoniasty, cienki, białawy do czarnawego od zrzutu zarodników.
• Kontekst: Cienki, szarawy w kapeluszu, brązowawy w trzonie, o nieco mącznym smaku i zapachu.

Cechy mikroskopowe:

• Zarodniki/Bazydiospory: (11-) 12-14,8 x 8,8-9,9 x 7,7-8,5 µm, cytrynokształtne do jajowatawych, z szeroką porą rostkową i grubą ścianką, brązowawe do ciemno brązowych lub czarnawych (KOH).
• Podstawki: 21,7-30 x 9-11,2 µm, dwu lub czterozarodnikowe, walcowatawe lub gruszkowatawe, szkliste.
• Pleurocystydy: Brak
• Cheilocystydy: 24,7-34,5 x 6-9 µm, szkliste, walcowatawe lub pęcherzykowato wydłużone, obfite.
• Podobłocznia: I trama szkliste.
• Naskórek: Suchy, utworzony z brązowawych (KOH) pęcherzykowato walcowatych elementów wychodzących z powierzchni.
• Podskórek: Szklisty. Połączenia zlepne obecne lecz rzadkie.

Siedlisko: Stadny na krowim łajnie lub na bogatych glebach, na łąkach lasów podtropikalnych. Znany z Wenezueli i być może obecny również w podtropikalnych i tropikalnych regionach Meksyku.

Przebadany materiał: WENEZUELA, na północ od Mérida, San Javier del Valle, 27 lipiec 1971, Guzmán 9177 (Typ, MER; izotyp, ENCB)

Omówienie: Dobrze wykształcony pierścień u dorosłych owocników jest dobrą cechą do rozróżnienia tego gatunku od wszystkich pozostałych z tego rodzaju. Jest raczej zbliżony do Panaeolus sphinctrinus (Fr.) Quél., lecz spękany kapelusz, rozmiar zarodników oraz obecność pierścienia odróżniają go od tego gatunku. Panaeolus sphinctrinus nie posiada pierścienia, a trzon ma gładki. Jego zarodniki, zgodnie z Singerem (1960) mają 12,5-14,5 x 8-10 µm, zgodnie z Ola'h (1969) mają 14,5-18 x 10,5-12,6 µm, a zgodnie z Kühnerem & Romagnesi'm (1953) mają 14-18 x 10-12 µm. Guzmán i Pérez Patraca (1972) sprawozdali dwie grupy Panaeolus sphinctrinus z Meksyku, jeden z zarodnikami 12-16,8 x 8,4-12 µm i kolejny z zarodnikami 14-18,2 x 9,8-13,5 µm, i jak wspomnieli, zdaje się, że w regionach podtropikalnych i tropikalnych istnieje jeden Panaeolus sphinctrinus o małych zarodnikach a w regionach umiarkowanych istnieje kolejny o dużych zarodnikach. Panaeolus venezolanus jest zbliżony do tego z tropików i podtropików. Autor zaobserwował nawet w tropikach Meksyku pewne "Panaeolus sphinctrinus" z pierścieniem, lecz niestety ich nie przebadał.
Kolejnym gatunkiem Panaeolus zbliżonym do Panaeolus venezolanus jest Panaeolus phalaenarum (Fr.) Quél. w znaczeniu Singer (1969), sprawozdanym z Chile i Europy, który także posiada zasnówkę pozostającą jako wąski pierścieniowy pas, lecz ma zarodniki 13,5-17 x 5,5-11,5 x 7,7-9,4 µm. Panaeolus semiovatus (Sow ex Fr.) Lund. Et Nannf. (=Anellaria, Pearson i Dennis), dobrze znany gatunek pierścieniowy roślinności alpejskiej lub górskiej, różni się od Panaeolus venezolanus białym owocnikiem jak również chryzocystydami i rozmiarem zarodników.
Gatunek ten wraz z innymi Panaeolus spp. oraz Psilocybe cubensis (Earle) Sing. jest stosowany przez studentów w Mérida, Wenezuela, jako narkotyk, który powoduje intoksykacje układu pokarmowego, jak zaobserwował autor na tym obszarze i jak sprawozdał Llorca Izquierdo (1972).

source - www.mycotaxon.com [7 (2): 221-223]

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org