Opis: Różni się od spokrewnionych gatunków Psilocybe głównie nieobecnością pierścienia i półkulistym do półkulisto wypukłym kapeluszem bez garbka lub brodawki.

Cechy makroskopowe:

• Kapelusz: 26-38 mm średnicy, na początku stożkowy do półkulisto stożkowego z podgiętą krawędzią, następnie półkulisty do półkulisto wypukłego, nie garbkowany lub brodawkowy, ciemno żółty (4B4; płowo żółty) do żółtawo brązowego (4B8; anilinowo żółty), czasem ciemniejszy po środku, często staje się bledszy przy krawędzi i prawie białawy na brzegu, gdy suchy staje się beżowy; powierzchnia gładka, nieco lepka gdy wilgotna; cały brzeg równy, udekorowany nieco nietrwałymi, białymi do niebieskawymi, błoniastymi szczątkami zasnówki.
• Blaszki: Wycięte do zatokowato wyciętych, 4-6 mm wysokości, zbliżone do odległawych, żółtawo woskowo białe gdy młode, stają się blado szarawo żółte z purpurowo brązowymi (8E5) cętkami gdy dojrzeją, następnie oliwkowo ochrowe (2C5) do ciemno brązowych, krawędzie drobnoząbkowane i pozostają białawe, podczas schnięcia lub przy chwytaniu zmieniają się na niebieskawe.
• Trzon: 50-68 mm x 3,5-4,5 mm, równy, nieco powyginany, wzdłużnie prążkowany, pusty do kruchego, biały z połyskiem, gdy suchy staje się beżowy; powierzchnia nieco niebieskawa przy dotyku lub uszkodzeniu, lub przy schnięciu, pokryty białymi włókienkowatymi łuseczkami, które stają się niebieskawe przy dotyku; podstawa trzonu z białą grzybnią; pierścień nieobecny.
• Kontekst: Kapelusza żółtawy (2A3, płowy celonial?). Trzonu w tym samym kolorze co kapelusz, białawy przy powierzchni. Nieco grzybni w środku kolonii niebieskawa w kulturze.
• Zapach: Łagodny.

Cechy mikroskopowe:

• Zarodniki/Bazydiospory: (241/5/2)(12-) 13-16 (-19) x (-7) 8-10,5 x 7,5-10 (-11) µm, często elipsoidalne, wydłużone elipsoidalne do sześciokątnawych, sporadycznie jajowate, szeroko elipsoidalne, romboidalnawe lub wrzecionowatawe w widoku z przodu, Q=(1,4-) 1,5-1,8 (-2,4), Q=1,63±0,13; elipsoidalne, elipsoidalnawe do niemal podłużnych w widoku bocznym, Q=(1,4-) 1,5-1,8 (-2,0), Q=1,65±0,10, żółtawo brązowe z purpurowym odcieniem w wodzie, żółtawo brązowy w KOH, ciemno purpurowo brązowe w zrzucie; ścianka gładka, nieznacznie gruba do grubej (0,5-1,5 µm), kompleksowa, z wyraźną apikalną porą rostkową o szerokości 1-2 µm.
• Podstawki: (24-) 30-44 (-53) x 8-14 µm, szkliste i bezbarwne, sporadycznie żółtawe, maczugowate do szeroko maczugowatych, zwężone w niższej połowie lub z krótką do bardzo długiej podstawy 8-26 (-30) µm x 2-6 µm szerokości, czterozarodnikowe, czasem dwuzarodnikowe; sterygmy 3-6 (-8) µm.
• Cheilocystydy: 22-42 (-46) x 5-10,5 µm, szkliste, wąsko maczugowate, maczugowate do butelkowato-maczugowatych, czasem butelkowate lub wrzecionowato-brzuchate, sporadycznie podobne do pleurocystyd, lecz węższe, z główkowatawym czubkiem lub szyjką (2-) 3-11 x 1,5-4 µm, rzadziej rozwidlone.
• Pleurocystydy: Względnie rzadkie i rozproszone, 24-42 (-48) x (8-) 9-15 µm, cienkościenne, szkliste, brzuchate do szeroko maczugowatych i wrzecionowato-maczugowatych, często węższe w pobliżu wierzchołka, rozwarte z krótkim dzióbkiem (2-4 x 2-4 µm).
• Kaulocystydy: 23-54 x 6-10 (-14) µm, skupione w górnej części trzonu, cienkościenne, szkliste, niektóre z nich podobne do cheilocystyd, wąsko maczugowate do butelkowatych, niektóre podłużnie maczugowatawe, z krótkim zaokrąglonym dzióbkiem, główkowatawym wierzchołkiem lub szyjką, 2,5-8,5 (-9,5) x 2-4,5 (-6) µm, czasem nieregularnie rozgałęzione. Połączenia zlepne powszechne we wszystkich częściach basidiomu.
• Podobłocznia: Półkomórkowa, składa się z nieregularnych pęcherzykowatych do kulistawych komórek, 3-13,5 x 2-12 µm, szklistych, bezbarwnych do żółtawych, cienkościennych do nieznacznie grubościennych (około 0,5 µm).
• Trama: Hymenoforowa regularna, z walcowatych strzępek o średnicy 2-13 µm, szklistych, bezbarwnych do żółtawych, cienkościennych do nieznacznie grubościennych (≤ 1,0 µm).
• Naskórek: To ixocutis, 20-200 µm grubości, utworzony z nasuniętych, szklistych i bezbarwnych, regularnawych do poprzeplatanych nitkowatych strzępek szerokości 1-4 µm, sporadycznie z ciemnymi lub czarnawymi drobnymi inkrustacjami pigmentu; podskórek (subpileipellis) ciemno żółty w KOH, składa się z regularnawych, bezbarwnych do żółtawych, nitkowatych do nadmuchanych strzępek o szerokości 2-16 µm.

Występowanie: Chuxiong, Prowincja Yunnan, Chiny.

Siedlisko: Rośnie samotnie do rozproszonego i stadnego na krowim łajnie lub łąkach gdzie latem lub wczesną jesienią było wypasane bydło.
Inny materiał:

Przebadany materiał: CHINY, Prowincja Yunnan: Miasto Chuxiong, Góra Zixi, na krowim łajnie, 25°01'05,5"N, 101°23'19,9"E, wysokość 2237 m, 20 sierpień 2009, Tao Ma CX026 (IFRD414-010, holotyp). CHINY, Prowincja Yunnan: Chuxiong, Hrabstwo Wuding, w pobliżu zbiornika na poboczu drogi w Bailu Village, na glebie łąki gdzie było wypasane bydło, 25°39'25,6"N, 102°05'30,0"E, wysokość 2523 m, 24 wrzesień 2012, Xiao-Fei Lin WD007 (IFRD414-011)

Omówienie: Etymologia nawiązuje do miejscowości Chuxiong, gdzie została znaleziona kolekcja.
Psilocybe chuxiongensis charakteryzuje się podtropikalnym siedliskiem gdzie rośnie na łajnie. Kapelusz jest gładki, płowo żółty do żółtawo brązowego, półkulisty do półkulisto wypukłego bez garbka lub brodawki, brak pierścienia, natomiast kontekst jest żółtawy zarówno w kapeluszu jak i w trzonie. Niebieszczenie występuje głównie na powierzchni blaszek i trzonu po uszkodzeniu i wyschnięciu, a grzybnia jest niebieska w kulturze. Mikroskopowo Psilocybe chuxiongensis posiada duże elipsoidalne, wydłużone elipsoidalne do sześciokątnawych basidiosporów 13-16 x 8-10,5 x 7,5-10 µm z nieznacznie grubymi do grubymi ściankami, oraz szklistymi, szeroko maczugowatymi lub brzuchatymi pleurocystydami z tępym do krótkiego dziobiastym wierzchołkiem.
W związku z taksonomiczną koncepcją Psilocybe zaproponowaną przez Singera (Singer, 1948, 1986, Singer & Smitch 1958), Psilocybe chuxiongensis należy do sekcji Caerulescentes Singer, ze względu na jego powierzchniowo niebieszczący owocnik i niebieską grzybnię w kulturze. W sekcji tej, jest blisko spokrewniony z Psilocybe cubensis gdyż ma podobne basidiospory, basidiomaty, pleurocystydy i cheilocystydy, jak również to samo siedlisko, i mogą być one łatwo odróżnione od innych gatunków dzięki kolorowi i kształtowi basidiomatu, dużym zarodnikom oraz podtropikalnemu siedlisku na łajnie. Pokrewieństwo z Psilocybe cubensis jest silnie wspierane filogenetycznymi analizami we wszystkich trzech zestawach danych; grupują się razem jako grupa siostrzana i mogą zostać odróżnione od innych przedstawicieli z wysokimi wartościami wsparcia statystycznego.
Guzmán (1983) wprowadził sekcję Cubensae by ulokować Psilocybe cubensis i Psilocybe subcubensis, który charakteryzuje się koprofilnym i koprofilnawym zwyczajem, niebieszczącymi basidiomatami, sześciokątnawymi grubościennymi (0,5-1 µm) basidiosporami, i dobrze wykształconym pierścieniem. Te dwa gatunki są bardzo podobne a różnią się rozmiarem basidiosporów. Morfologicznie Psilocybe chuxiongensis może być z łatwością oddzielony od Psilocybe cubensis i Psilocybe subcubensis brakiem pierścienia i półkulistym do półkulisto wypukłym kapeluszem bez garbka lub brodawki. Ponadto, Psilocybe cubensis i Psilocybe subcubensis posiadają biały kontekst, jajowate, szeroko elipsoidalne do sześciokątnawych lub sześciokątnych basidiospor w widoku z przodu, mniejsze brzuchate pleurocystydy oraz wrzecionowato-brzuchate do butelkowatych do piszczelowatych cheilocystyd (Singer & Smith 1958 Guzmán 1983, Noordeloos 1999, Bau & Sarentoya 2009).

source - Phytotaxa [156 (4): 211-220]

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org