Cechy makroskopowe:

• Kapelusz: 10-30 mm średnicy, wypukły, gładki, lepkawy, brązowawy do brązowawo żółtego, żadna część nie barwi na zielono lub niebiesko.
• Blaszki: Przyrośnięte do nieco zatokowato wyciętych, brązowawe do fioletowo brązowych, jednokolorowe.
• Trzon: 40-55 x 2-3 mm, walcowaty, nie bulwiasty, gładki, białawy powyżej do brązowawego lub w tym samym kolorze co spód kapelusza. Pierścień błoniasty, białawy, nie barwi na niebiesko.
• Kontekst: Białawy, nie niebieszczy.
• Zapach: I smak nieznany.

Cechy mikroskopowe:

• Zarodniki/Bazydiospory: (7,5-) 8,8-11,3 (-12,7) x 7-8 (-9) x 6-7 µm, jajowate lub romboidalnawe w widoku z przodu, nierównoboczne, gładkie, z grubą, żółtawo brązową ścianką, ze ściętym wierzchołkiem z powodu spłaszczonej pory rostkowej.
• Podstawki: 25-30 x 7,5-9,5 µm, wliczając sterygmy mające 4-6 µm długości, czterozarodnikowe, szkliste, półwalcowate lub pęcherzykowate.
• Pleurocystydy: Brak.
• Cheilocystydy: 24,5-32 x 4,5-9 µm, szkliste, obfite, formujące sterylną opaskę na krawędzi blaszek, brzuchato-wydłużone, nieco szypułkowate, lecz z wąską i długą szyjką mającą 1,5-2 µm szerokości, czasem rozgałęzione u starych okazów.
• Podobłocznia: Blado żółtawo brązowa, nie inkrustowana pigmentem.
• Trama: Normalna, w tym samym kolorze co podobłocznia lub szklista, z rozdętymi strzępkami do 35 µm szerokości.
• Naskórek: Z grubą warstwą galaretowatych strzępek, równoległych do powierzchni. Połączenia zlepne obecne.

Siedlisko: Stadny na końskim łajnie, znany jedynie z tego typu okolicy.

Przebadany materiał: URUGWAJ, Montevideo, Parque Nacional Carrasco, 3 kwiecień 1960, García Zorrón 2439 (holotyp BAFC: izotyp w MICH i ENCB).

Omówienie: Nazwa Psilocybe uruguayensis została nadana kolekcji w BAFC przez Singera lecz pozostała nieopublikowana. Singer myślał, że ten gatunek barwi na niebiesko gdy jest świeży. Zbliżony jest do Psilocybe blattariopsis (Speg.) Sing. lecz ten gatunek posiada brązowe pleurocystydy zgodnie z badaniami tego rodzaju (Spegazzini 1535, LPS). Jest również zbliżony do Psilocybe subaeruginascens Höhnel, Psilocybe stuntzii Guzmán & Ott oraz Psilocybe venenata (Imai) Imaz. & Hongo, lecz różni się rozmiarem cheilocystyd i zarodników; interesujące jest występowanie geograficzne tych gatunków; Psilocybe subaeruginascens jest znany jedynie z Javy, Psilocybe venenata z Japonii, a Psilocybe stuntzii z północno zachodniej Ameryki Północnej. (Zobacz omówienie Psilocybe blattariopsis).

source - www.mycotaxon.com [7 (2): 250-251]

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org