Cechy makroskopowe:

• Kapelusz: 5-20 mm średnicy, wypukły do garbkowanego lub dzwonkowato-sutkowatego, gładki, suchy, krawędź przeźroczyście-prążkowana, trochę falisty przy dojrzałości, powierzchnia w kolorze bladej palonej umbry do surowej umbry, z kasztanowym garbkiem, higrofaniczny, schnący do ryżego, śniadego lub gliniastego, u suchych okazów blado lub ciemno cynamonowo brązowego z ciemniejszym garbkiem.
• Blaszki: Wycięte do nieco wolnych, jasno brązowe lub gliniaste, krawędź równa, w tym samym kolorze, u suchych okazów blaszki są ciemno fiołkowo brązowe z białawymi krawędziami.
• Trzon: 15-65 x 1,5-7 mm, równy do rozszerzonego lub stożkowego przy podstawie, gliniasty, jasno brązowy lub w kolorze bladej surowej umbry, pokryty białawymi kłaczkowatymi łuseczkami, gładkimi lub włókienkowatymi, plamiący na niebiesko przy przenoszeniu, u suchych okazów staje się czerwonawo brązowy, z czarnawymi lub ciemno czerwonawo brązowymi plamkami.
• Zapach: Rzodkwi. Smak grzybowy.

Cechy mikroskopowe:

• Zarodniki/Bazydiospory: (5-) 5,5-6,5 (-7) x 3,5-4 x 3-3,5 µm (Q = 1,60), elipsoidalnawe, zarówno w widoku z przodu oraz z boku, cienkościenne, żółtawo brązowe, z wąską porą rostkową.
• Podstawki: (13-) 14,5-17,5 x 5-5,5 µm, 4 sterygmowe, szkliste, brzuchate, z przewężeniem po środku.
• Pleurocystydy: (11-) 12-16 (-17,5) x (3,5-) 4-5,5 µm, niezbyt częste, szkliste, brzuchatawe lub wrzecionowatawe, z krótką lub długą wąską szyjką.
• Cheilocystydy: (12-) 14-36 (-40) x (4-) 5-7,5 (-9) µm, szkliste, brzuchatawe lub półbutelkowate, z ostrym wierzchołkiem lub krótką lub długą szyjką, często nieregularnie rozgałęzione, lub trochę nieregularnie kuliste.
• Podobłocznia: Półkomórkowa, z elementów o szerokości 2,5-7 µm, cienko ściennych, inkrustowanych blado brązowawym barwnikiem.
• Trama: Hymenoforowa regularna, ze szklistych do żółtawych, walcowatych lub częściej kulistawych strzępek o średnicy 2-20 µm, cienko do grubo ściennych, ścianki do 1,5 µm grubości.
• Naskórek: Słabo rozwinięty, z galaretowatawej warstwy szklistych do żółtawych, płożących się walcowatych strzępek o szerokości 1,5-4 µm.
• Podskórek: Z kulistawych, szklistych elementów o średnicy 2,5-18 (-20) µm, cienkościennych, inkrustowanych bladobrązowym barwnikiem. Kontekst z walcowatych do spłaszczonych elementów, o szerokości 2-20 µm szklistych do blado żółtawych. Połączenia zlepne obecne.

Siedlisko: MARTYNIKA, Lorrain River, na wysokości 100 m, 1 czerwiec 1975, Fiard 318 (holotyp K(M) 84366, jako Psilocybe yungensis według Pegler).

Omówienie: Psilocybe zapotecocaribaea należy do sekcji Zapotecorum ze względu na elipsoidalnawe, cienkościenne zarodniki i niebieszczące trzonowe tkanki basidiomatu. Kolekcja ta została początkowo przebadana i rozpatrzona przez Peglera (1983) jako Psilocybe yungensis Singer & A.H. Smith. Jednakże Psilocybe yungensis posiada wyraźnie rombowe lub półrombowe, grubościenne basidiospory i należy do sekcji Cordisporae.
Psilocybe zapotecocaribea jest trochę podobny do Psilocybe zapotecoantillarum lecz różni się cheilocystydami, które nie są rozgałęzione i rzadziej butelkowate u Psilocybe zapotecoantillarum. Psilocybe zapotecocaribaea posiada także białe kłaczkowate łuseczki pokrywające trzon, których brak u Psilocybe zapotecoantillarum.
Psilocybe zapotecocaribaea należałoby również porównać z Psilocybe ramulosum (Guzmán & Gononi) Guzmán. Psilocybe ramulosum różni się od Psilocybe zapotecocaribaea bardzo rozgałęzionymi cheilocystydami i pleurocystydami, które są dłuższe niż te u Psilocybe zapotecaribaea (15-35 (-45) µm długości; Guzmán 1995).

source - www.mycologia.org [95 (6): 1176-1178]

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org