nieaktywny

Cechy makroskopowe:

• Kapelusz: 4-10 cm szerokości. Półkolisty do wypukłego, na początku białawy, z wiekiem staje się srebrzysto białawo szarawy, czasem zdaje się nieco żółtawy. Powierzchnia bardzo gładka do, łuskowo spękanej. Miąższ jest bardzo gęsty i białawy.
• Blaszki: Wycięte do przyrośniętych, zbliżone, szerokie i nieco powiększone po środku. Na początku białawe do szarawych, po czym stają się ciemne do cętkowano czarnych. Krawędzie blaszek są białawo szare.
• Trzon: 40-200 mm długości na 5-15 mm grubości. Równy do nieznacznie powiększonego i wygiętego przy podstawie o solidnej budowie, czasem jest skręcony. Bardzo białawy a powierzchnia jest gładka i pożłobiona przy podstawie.

Cechy mikroskopowe:

• Zarodniki/Bazydiospory: 18-20 x 11-12,5 µm, o kształcie elipsoidalnym. Odcisk w zrzucie czarny.

Siedlisko: Stadny do kiściowego, rośnie w łajnie bydlęcym, guaru i bawołu wodnego, czasem w końskim. I wielu innych czworonogich przeżuwaczy.

Występowanie: Kosmopolitycznie szeroko rozpowszechniony.

Sezon: Wiosna, jesień i w czasie pór deszczowych. Autor Ahas uważa ten gatunek za powszechny w Tajlandii jak i na Florydzie, a także innych rejonach USA i Europy.

Dozowanie: Gatunek ten nie jest psychoaktywny.

Komentarz: W późnych latach 1940 gatunek ten zyskał w Australii reputację "Hysteria Fungus", powodującego rzekomo przypadkowe halucynogenne upojenie u paszowców, w niektórych częściach tego kraju. Później ustalono, że rzeczywistym winowajcą był Copelandia cyanescens, który jest podobny pod względem makroskopowym. Gatunek ten jest jadalny, lecz smak nie wart jest jedzenia.

source - www.mushroomjohn.org

Zdjęcia na www.mushroomobserver.org